Witam Was serdecznie na moim blogu. Mam na imię Magdalena i jestem rodowitą sanoczanką. Co prawda z wielkimi wyprawami mam niewiele wspólnego, ale kocham swoją małą ojczyzną, jaką są Bieszczady i Ziemia Sanocka, głównie za ich walory krajobrazowe. Na tym blogu postaram się zaprezentować ciekawe miejsca, które można odwiedzić wybierając się na południowo - wschodni kraniec Polski. Od razu zaznaczam, że nigdy nie pobierałam lekcji fotografii, więc wybaczcie mi brak profesjonalizmu. Jeżeli kogoś moje zdjęcia i opisy zachęciły do odwiedzenia naszych stron, bardzo się ucieszę. Zapraszam w podróż!

niedziela, 14 czerwca 2015

Cerkiew pw. Świętej Trójcy w Sanoku


Zwiedzając centrum Sanoka, warto zahaczyć o Cerkiew katedralną Świętej Trójcy. Patrząc geograficznie, znajduje się ona na północny – zachód na Zamku, a patrząc topograficznie, usytuowana jest na lewo od Zamku (stojąc, oczywiście, twarzą do wejścia do Zamku), a mówiąc dokładniej, na lewo od parkingu, przed Zamkiem.


Co takiego ciekawego jest w tym obiekcie?

Otóż, świątynia ta zbudowana została w latach 1784 – 1789 w stylu klasycystycznym, w miejscu poprzedniej, drewnianej cerkwi pw. Zesłania Ducha Świętego. Nietypowe w tym obiekcie jest to, że oprócz ołtarza głównego i ikonostasu, cerkiew posiada dwa boczne ołtarze ofiarne. Obydwa, całkiem pojedyncze, symbolizują te cerkwie, które znajdowały się dawniej na terenie Sanoka. Pierwszy ołtarz znajdujący się po prawej stronie jest symbolem cerkwi, która stała na placu zamkowym, drugi ołtarz poświęcony jest ikonie Matki Boskiej, którą przeniesiono z cerkwi Narodzenia Matki Bożej zburzonej w 1790.
Wewnątrz zachował się ikonostas z pierwszej połowy XIX wieku (z najbardziej znaną i cenioną ikoną „Rozpiatoho Chrysta”) oraz barokowe ołtarze boczne z pierwszej połowy XVII wieku. W lewym ołtarzu bocznym ikona Przenajświętszej Bogurodzicy z drugiej połowy XVII wieku. Ikona ta nazywana Ikoną Matki Bożej Sanockiej, czczona jest jako cudami słynąca i jako taka wpisana została w rejestr cudownych ikon przez Cerkiew prawosławną 7 września 1997 roku.
Na południowej ścianie baldachim i drewniane zdobienia, prawdopodobnie pozostałość po dawnym tronie biskupim.
Godnym uwagi jest także fakt, że w cerkwi do 1947 roku znajdowały się relikwie Krzyża Świętego.

Obecnie świątynia pełni funkcję Prawosławnego Soboru Archikatedralnego Diecezji Przemysko – Nowosądeckiej.

Obok cerkwi znajduje się murowana dzwonnica o dwóch kondygnacjach, zbudowana w 1827 roku.

Myślę, że warto również wspomnieć o tym, że Sanok to miasto ekumeniczne, w którym na co dzień mieszkają, pracują i spotykają się ludzie różnych religii i wyznań. A piszę o tym, dlatego, że niemal naprzeciwko Cerkwi znajduje się Zbór Ewangelicznej Wspólnoty Zielonoświątkowej.



Cerkiew od strony zachodniej (wejścia)


Cerkiew, po prawej dzwonnica


Wejście do cerkwi i dzwonnica


Dzwonnica i część cerkwi od strony parkingu


A to powód do tego, że Sanok warto zwiedzić spacerując


Wśród drzew można wypatrzyć cerkiew z boku (od północy)


lub od tyłu (od wschodu)


Budynek Zboru Ewangelicznej Wspólnoty Zielonoświątkowej "z góry"


i od frontu

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz